"اساسنامه ی کمیته‌ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری"

امروزه حق ایجاد، تشکل، امروزه یکی از بدیهی ترین و شناخته شده ترین حقوق مسلم کارگران در سراسر دنیاست. در دنیای امروز، کارگران تشکل های خود را با کسب اجازه از دولت ها ایجاد نمی کنند. آنان هر زمان که لازم ببینند به ایجاد تشکل های کارگری، بدون اجازه از دولت اقدام می نمایند و دولت ها نیز طبق استانداردهای جهانی تنها وظیفه دارند که آن تشکل ها را ثبت نموده و به رسمیت بشناسند.

دولت ایران اما به رغم عضویت در سازمان جهانی کار و با وجود مقاوله نامه های 87 و 98 در آن سازمان در ارتباط با آزادی ایجاد تشکل های مستقل کارگری(غیر دولتی و غیرکارفرمایی) همه جا در مقابل این مطالبه ی برحق کارگران مانع ایجاد می کند و با تمام توان در مقابل آن می ایستد. لذا در ایران، کارگران از حق داشتن تشکل های آزاد، مستقل و طبقاتی خویش محرومند.

با این وجود آنان نشان داده اند که حاضر نیستند تحت هر شرایطی از این سیاست ضد کارگری تبعیت نمایند. و هر کجا که بتوانند تشکل های مورد نظر خود را ایجاد خواهند کرد.

در همین رابطه و در راستای اصل پایه ای آزادی ایجاد هرگونه تشکل مستقل و طبقاتی کارگران، ما نیز به عنوان جمعی از کارگران و فعالان کارگری" کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" را ایجاد کرد ه ایم تا ضمن یاری به شکل گیری انواع تشکل های آزاد، مستقل و طبقاتی کارگران، از راه های گوناگون و استقبال از تشکل یابی آنان، به سهم خویش، در ایجاد ارتباط  و هماهنگی های لازم میان  تشکل های موجود، جهت یکپارچگی و وحدت جنبش کارگری، تا رسیدن به تشکل سراسری و طبقاتی کارگران، و دستیابی به اهداف مندرج در ماده‌ی 4 این اساسنامه تلاش و فعالیت نمائیم.

از نظر ما، مناسب ترین ساختار برای تشکل‌های کارگری، ساختار شورایی است. اما بر این باوریم که انواع دیگر تشکل های کارگری، مانند سندیکاها، کمیته ها، انجمن ها، و... مشروط بر این که وابسته به دولت و کارفرمایان نباشند، نیز می توانند در راستای یکپارچگی و وحدت جنبش کارگری مشارکت نموده با ساز و کار آن همراه و هم‌سو گردند.

فصل اول- نام و تعریف

ماده 1- نام این تشکل" کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" است که از این پس در این اساسنامه به اختصار" کمیته ی هماهنگی"  می‌شود.

ماده 2- کمیته ی هماهنگی، جمع متشکلی از کارگران و فعالان کارگری است که برای تحقق اهداف مندرج در ماده ی 4 این اساسنامه فعالیت و مبارزه می کند.

ماده 3- حوزه ی فعالیت کمیته ی هماهنگی در ارتباط با جنبش کارگری ایران می‌باشد.

فصل دوم- اهداف

ماده 4- کمیته ی هماهنگی، همراه با جنبش کارگری ایران، و در کنار بخش های مختلف این جنبش و تشکل های زیربط  و فعال در آن، برای حفظ حقوق و منافع کارگران و مزدبگیران تحت ستم، بهبود وضعیت زندگی و معیشت آنان، برابری حقوق زنان و مردان، لغو کار کودکان و به رسمیت شناختن حقوق انسانی آنان و سرانجام از میان برداشتن همه‌ی نابرابری‌های بشری و استثمار انسان از انسان که به نوبه خود رهایی از مصائب و مشقات زندگی بشری از قبیل بیکاری، فقر، بی حقوقی، اعتیاد، فساد و تن فروشی، سرکوب آزادی های مدنی و اجتماعی و... را به دنبال می آورد، فعالیت و مبارزه می کند، و اساساً به همین منظور تشکیل گردیده است. کمیته ی هماهنگی، به سهم خویش، در شرایط  موجود این اهداف را از راه های زیر پیگیری می کند:

1-4- بستر سازی و اشاعه ی فرهنگ و روحیه ی تشکل پذیری در میان کارگران از راه های مختلف از جمله تبلیغ، ترویج، آموزش و مساعدت به ایجاد تشکلهای فرهنگی، هنری، ورزشی و زنان کارگر در محلات و ... و همچنین تشکل های مستقل کارگری، در مراکز تولیدی و خدماتی کارگران و محلات و مراکز زندگی و نشو و نمای آنان، و در همین رابطه، گسترش این تشکل ها و فعالیت ها، از طریق ایجاد ارتباط و هماهنگی لازم میان آن ها و انتقال تجربیات و دستاوردهای مبارزات روزمره و تاریخی جنبش کارگری، در میان بخش ها و رشته های مختلف کارگری و حمایت از تحرکات و اعتراضات کارگران،از قبیل اعتصابات، تجمعات، راهپیمایی ها و اقدام به کنترل کارخانه ها به ویژه کارخانه ها و مراکز بحران زده ی تولیدی و خدماتی و نظایر آن ها.

2-4- فراهم نمودن زمینه های گذار از اشکال غیر علنی فعالیت، به  شکل های فعالیت علنی، متناسب با توازن قوای طبقاتی و همراه با درایت، شکیبایی و پختگی لازم، برای بسیج هر چه بیشتر توده ی کارگر، جهت یکپارچگی و وحدت در جنبش کارگری ایران، به انحا و طرق مختلف، از جمله ایجاد شرایط مساعد برای  فعالان کارگری صاحب نفوذ و مورد اعتماد کارگران، در عرصه ی علنی مبارزه ی طبقاتی و محیط‌های کار و زیست.

3-4-ارتابط با سایر جنشهای اجتماعی مانند جنبش زنان و دانشجویان، در جهت کمک به ایجاد تشکل‌های مستقل و مرتبط با این جنبش‌ها و حمایت موثر از آنان.

فصل سوم- عضویت و وظایف اعضاء

ماده 5- عضویت کلیه ی کارگران و فعالان کارگری در"کمتیه ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" آزاد است و هیچ کس را نمی توان  به قبول عضویت در آن مجبور و یا از قبول آن منع کرد.

ماده 6- هر کارگر یا فعال کارگری که اساسنامه ی کمیته ی هماهنگی را بپذیرد، حق عضویت بپردازد و متعهد شود که برای تحقق اهداف آن مبارزه کند، می تواند به عضویت کمیته ی هماهنگی درآید.

تبصره 1:کسی که عضویت کمیته ی هماهنگی را می پذیرد، متعهد می شود که در قبال مسئولیت ها و وظایف محوله پاسخگو باشد.

تبصره 2: اعضای کمیته‌ی هماهنگی در شرایط موجود از محدوده‌ی جغرافیایی ایران عضو گیری می‌شوند.

ماده 7- تمام اعضای کمیته ی هماهنگی می توانند در جلسات عمومی آن شرکت کنند و در تمام تصمیم گیری های آن نقش داشته باشند، انتخاب کنند و انتخاب شوند. همه ی اعضای کمیته ی هماهنگی از حق رأی مساوی برخوردارند.

ماده 8- کمیته ی هماهنگی خود را موظف می داند که از هر کارگر یا فعال کارگری که در جریان مبارزه برای احقاق حقوق کارگران و به کرسی نشاندن خواست ها و مطالبات آنان از کار اخراج یا بازداشت شده باشند، اعم از این که عضو کمیته ی هماهنگی باشند یا نباشند، به تناسب توان و مقدورات خویش دفاع نماید. این دفاع باید حتی المقدور تلاش کمیته برای بازگشت به کار کارگر اخراج شده و یا آزادی از زندان کارگران و فعالان کارگری زندانی را از راه های مختلف، از جمله بسیج کارگران برای حمایت از آن ها، جلب پشتیبانی کارگری سازمان های کارگری جهانی، شکایت به نهادهای حقوقی داخلی و بین المللی، گرفتن وکیل برای آنان و نیز کمک به خانواده های شان را از جوانب مختلف در بر بگیرد.

ماده 9- اعضای کمیته ی هماهنگی موظفند به طور منظم در جلسات عمومی آن شرکت کنند و هر ماه حق عضویت بپردازند.

تبصره: چنان چه هر یک از اعضاء بدون عذر موجه در جلسات عمومی آن شرکت نکند و یا حق عضویت نپردازد در مرتبه ی اول به آن ها تذکر داده می شود. و در صورتی که بدون عذر موجه برای بار دوم در جلسه ی عمومی شرکت نکند  و یا حق عضویت نپردازد، عضویت آنان لغو می شود. پذیرش مجدد عضویت این افراد مستلزم تأیید و تصویب اکثریت نسبی اعضای کمیته ی هماهنگی می باشد.

ماده 10- هر عضو کمیته ی هماهنگی حق دارد در هر زمان، به صلاحدید خود استعفا دهد و آن را آزادانه به اطلاع کمیته برساند.

ماده 11- هرگاه به تشخیص دو سوم اعضای کمیته ی هماهنگی، عضوی فاقد شرایط عضویت شده باشد، عضویت وی لغو می شود. در صورت وقوع چنین امری، شخص مورد نظر حق دفاع از خود را در بالاترین رکن تشکیلاتی این کمیته- مجمع عمومی- دارا خواهد بود.

فصل چهارم- ارکان تشکیلاتی

ماده 12- ارکان تشکیلاتی کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری عبارتند از: 1- مجمع عمومی 2- هیئت اجرائی 3-  بازرسان.

ماده 13- مجمع عمومی، عالی ترین رکن تشکیلاتی کمیته ی هماهنگی و به این اعتبار مهم ترین مرجع تصمیم گیری آن به شمار می رود. مجمع عمومی به دو شکل عادی و فوق العاده برگزار می گردد.

ماده 14- مجمع عمومی عادی به روال معمول، در پایان یک دوره ی یکساله ی فعالیت کمیته ی هماهنگی تشکیل شده و وظایف و اختیارات ذیل را بر عهده دارد:

1-   برنامه ریزی و تعیین خط مشی کلی و سالانه ی کمیته، در فاصله ی بین دو مجمع عمومی عادی.

2-   تصویب اساسنامه ی کمیته ی هماهنگی و اصلاح یا تغییر کلیات یا بندهایی از آن، در مواقع ضروری.

3-  بررسی گزارشات، اظهار نظرات و مجموعه ی عملکرد هیئت اجرایی، بازرس یا بازرسان کمیته، و دیگر اعضای آن، و اتخاذ تصمیمات مقتضی در این رابطه.

4-   انتخاب هیئت اجرایی و بازرس یا بازرسان کمیته.

5-   بررسی  وضعیت مالی کمیته ی هماهنگی و تصویب تراز مالی آن.

6-   تعیین نشریه و ایجاد سایت، به منظور درج نوشته ها و مقالات کمیته ی هماهنگی در آن.

7-   تعیین میزان حق عضویت ماهانه ی اعضای کمیته ی هماهنگی.

ماده 15- جلسات مجمع عمومی عادی، با حضور نصف بعلاوه ی یک اعضای کمیته رسمیت خواهد یافت. در صورتی که نشست سالانه(عادی)،برای بار اول به حد نصاب لازم- نصف به اضافه ی یک- نرسد، جلسه ی بعدی آن، با فاصله ی 60 روز تشکیل، و این بار با حضور حداقل یک سوم اعضای کمیته ی هماهنگی رسمیت خواهد داشت. تصمیمات این نشست نیز با حضور اکثریت نسبی اعضای حاضر در جلسه، رسمی خواهد بود.

تبصره: در صورتی که هیئت اجرایی کمیته ی هماهنگی، از دعوت اعضا برای برگزاری نشست مجمع عمومی عادی یا سالانه ی کمیته، در حول و حوش موعد مقرر، استنکاف ورزد، این مجمع می تواند به دعوت بازرس یا بازرسان کمیته، و یا یک سوم از اعضای آن، تشکیل گردد.

ماده 16- مجمع عمومی فوق العاده:

این مجمع در صورت نیاز، بنا به دعوت هیئت اجرایی، بازرسان و یا یک سوم از اعضای  کمیته ی هماهنگی، در رابطه با حل فوری و عاجل مشکل یا مشکلاتی که بوضوح سیر طبیعی و منطقی حرکت این کمیته را دچار کم تحرکی یا اخلال نموده است تشکیل می گردد. بنابراین، مجمع عمومی فوق العاده پس از تشکیل، بطور طبیعی می بایست موضوع یا موضوعاتی را که در واقع موجبات اصلی فراخوان جلسه یا جلسات این مجمع را فراهم نموده است در دستور کار خود قرار داده و بیشترین وقت جلسه را به آن اختصاص دهد. علاوه بر این، مجمع عمومی فوق العاده می تواند در خصوص مسایل و موضوعات ذیل نیز اتخاذ تصمیم نماید.

1-  بررسی اظهار نظرات، گزارشات و مجموعه ی عملکرد هیئت اجرایی، بازرس یا بازرسان کمیته و دیگر اعضای آن،و اتخاذ تصمیم در مورد تمامی آن موارد.

2-   اصلاح و تغییر کلیات و یا بندهایی از اساسنامه ی کمیته ی هماهنگی، برحسب ضرورت.

3-   عزل کلیه ی اعضای هیئت اجرایی و یا تعدادی از آن ها.

4-   عزل بازرس یا بازرسان کمیته.

5-   ترمیم یا جایگزینی اعضای هیئت اجرایی و بازرسان کمیته، در صورت نیاز.

6-   تأیید و یا تغییر احتمالی میزان حق عضویت ماهیانه ی اعضا.

7-   تأیید یا تصویب همکاری با دیگر تشکل های کارگری(به اشکال مختلف) و یا پایان دادن به همکاری با آنان.

8-   انحلال کمیته ی هماهنگی و انتخاب هیئتی برای پیگری و به فرجام رساندن کار.

ماده 17- جلسات مجمع عمومی فوق العاده با حضور حداقل دو سوم اعضای کمیته ی هماهنگی، رسمیت می یابد و تصمیمات آن نیز با حداقل دو سوم آراء حاضر رسمی و نافذ خواهد بود.

تبصره: چنان چه نشست مجمع عمومی فوق العاده، برای بار اول به حد نصاب لازم نرسد، جلسه ی بعدی به فاصله ی 60 روز تشکیل و با حضور حداقل نصف بعلاوه ی یک اعضا رسمیت خواهد یافت. تصمیمات این نشست (نشست دوم) نیز با اکثریت حداقل دو سوم آراء اعضای حاضر در جلسه، معتبر و نافذ خواهد بود.

ماده 18- اخذ رأی در مجامع عمومی، به جز در مواردی که در اساسنامه پیش بینی شده است، با تصمیم اکثریت نسبی اعضای حاضر در جلسه، به صورت مخفی و یا علنی خواهد بود.

ماده 19- اعضایی که به دلایل مختلف نمی توانند در مجامع عمومی شرکت کنند، می توانند نمایندگی خود را کتباً به عضو دیگری واگذار نمایند.

تبصره: هر یک از اعضای حاضر در مجمع، تنها می تواند نمایندگی یک نفر از اعضای غایب را بپذیرد. عضو حاضر در مجمع می بایست نامه ی کتبی عضو غایب را در اولین فرصت به هیئت رئیسه ی مجمع تحویل دهد.

ماده 20- انتخاب اعضای هیئت اجرایی و بازرس یا بازرسان کمیته، با رأی مخفی  صورت خواهد گرفت.

ماده 21- ترتیب اداره ی جلسات مجامع عمومی:

1-  مجامع عمومی توسط هیئت رئیسه ای مرکب از: یک رئیس، دو منشی و دو نفر ناظر اداره می شود. این اشخاص از بین اعضای حاضر در جلسه، با اکثریت آراء انتخاب می شوند.

2-  هرگاه شُور و اخذ تصمیم در خصوص یکی از موضوعات مهم و اصلی مجمع خاتمه نیابد و تصمیم گیری و اخذ نتیجه در آن مورد از اهمیت ویژه و عاجلی برخوردار باشد،در این صورت هیئت رئیسه ی مجمع می تواند با تأیید و تصویب اعضاء حاضر در جلسه، ادامه ی کار را به نشست بعد ی مجمع که حداکثر تا یک ماه پس از نشست اول تشکیل خواهد شد، موکول نماید و در جلسه ی مورد نظر، کار را به اتمام برساند. حدنصاب لازم برای رسمیت یافتن جلسه ی بعدی مجمع، همان حد نصاب جلسه ی قبل خواهد بود.

3-  از مذاکرات و تصمیمات مجامع عمومی صورت جلسه ای توسط منشیان جلسه تنظیم و به امضای هیئت رئیسه خواهد رسید.

4-  تمامی صورت جلسات، لیست اسامی اعضای حاضر در مجمع، اعلام نتایج انتخابات و تأیید صحت آن ها نیز باید به امضای هیئت رئیسه ی مجمع برسد.

5-  مجامع عمومی، در واقع نماینده ی قانونی کلیه ی اعضای کمیته ی هماهنگی می باشند و تصمیمات آن در مورد همه ی اعضای کمیته، اعم از حاضرین یا غائبین در جلسات مجمع نافذ و معتبر خواهد بود.

 فصل پنجم- هیئت اجرایی، طرز تشکیل، وظایف و اختیارات

ماده 22- هیئت اجرایی، پس از مجامع عمومی، بالاترین نهاد تصمیم گیری کمیته ی هماهنگی است، که بر همین اساس کلیه ی امور و فعالیت های مربوط به این کمیته را، در رابطه با مسایل جنبش کارگری، در فاصله ی بین دو مجمع عمومی عادی، براساس مُفاد اساسنامه و تصمیمات متخذه از جانب مجامع عمومی عادی و فوق العاده اداره و سرپرستی می نماید.

ماده 23- تعداد اعضای اصلی هیئت اجرایی در شرایط حاضر9 نفر و تعداد اعضای علی البدل آن 2 نفر می باشند که برای مدت یک سال، از میان اعضای کمیته ی هماهنگی، در مجامع عمومی، انتخاب می شوند.

تبصره1: تعداد اعضای هیئت اجرایی می تواند تحت اوضاع و موقعیت های متفاوت تغییر کند.

ماده 24- وظایف هیئت اجرایی کمیته ی هماهنگی به شرح زیر می باشد:

1-   هیئت اجرایی کمیته ی هماهنگی، برای اداره  و سرپرستی کلیه ی امور و فعالیت های مربوط به این کمیته و نظارت بر حٌسن اجرای آن، جلساتی را در هر ماه برگزار خواهد کرد. جلسات هیئت اجرایی با حضور حداقل دو سوم اعضای آن، رسمیت یافته و تصمیمات آن با اکثریت نصف بعلاوه ی یک آراء حاضر، رسمی و معتبر خواهد بود.

تبصره: این هیئت همچنین به منظور هماهنگی بیشتر در بخشهای مختلف فعالیتهای این کمیته، و نظارت بر حسن اجرای آنها، هر فصل یکبار جلساتی را با حضور نمایندگان کمیته‌های مناطق برگزار خواهد کرد.

2-   اداره ی نشریه ی کمیته ی هماهنگی.

3-   تصمیم به همکاری با دیگر تشکل های کارگری- به اشکال و صور مختلف- و یا پایان دادن به همکاری با آنان.

4-   هیئت اجرایی همچنین از میان اعضای خود فردی را تحت عنوان سخنگوی کمیته ی هماهنگی، با وظیفه ی اعلام مواضع این کمیته، در چهارچوب اسناد پایه ای و مصوبات جلسات مجامع عمومی عادی و فوق العاده ی آن، انتخاب می کند.

5-   هیئت اجرایی منتخب، در اولین جلسه ای که حداکثر تا بیست روز پس از قطعی شدن انتخابات تشکیل می شود، زیر مجموعه هایی با نام کمیسیون (مثل کمیسیون ارتباطات، کمیسیون تبلیغات و انتشارات، کمیسیون تشکیلات، کمیسیون آموزش، کمیسیون زنان  و... )تشکیل و مسئولین آن ها را برای انجام فعالیت های معین انتخاب می کند. مسئولین هر یک از این کمیسیون ها نیز موظفند که هر ماه گزارشی از فعالیت های خود را کتباً به هیئت اجرایی کمیته ی هماهنگی ارائه دهند.

6-   هیئت اجرایی منتخب کمیته ی هماهنگی همچنین مکلف است تا حداقل یک ماه قبل از پایان دوره ی یکساله ی فعالیت خود، اعضای این کمیته را از تاریخ تشکیل جلسات مجامع عمومی-اعم از مجامع عمومی عادی یا فوق العاده- مطلع سازد و از آنان برای شرکت در جلسات یاد شده دعوت به عمل آورد.

تبصره1- انتخاب مجدد اعضای هیئت اجرایی، برای دوره های مختلف، بلامانع خواهد بود.

تبصره 2- تا تعیین هیئت اجرایی جدید، کلیه ی مسئولیت های کمیته، بر عهده ی اعضای هیئت اجرایی قبلی خواهد بود.

تبصره 3- غیبت اعضای هیئت اجرایی، در دو جلسه ی متوالی، یا چهار جلسه ی متناوب، بدون عذر موجه، موجبات لغو عضویت عضو مورد نظر را از هیئت اجرایی کمیته ی هماهنگی خواهد کرد. در صورت وقوع چنین اتفاقی، اعضای علی البدل هیئت اجرایی می توانند به نسبت بیشترین آرایی که در مجمع عمومی کسب کرده اند، به ترتیب جایگزین عضو یا اعضای لغو عضویت شده در هیئت اجرایی گردند.

تبصره 4- تشخیص موجه یا غیر موجه بودن غیبت عضو یا اعضای غایب، بر عهده ی هیئت اجرایی خواهد بود.

فصل ششم- کمیته های مناطق

ماده 25- برای تأثیرگذاری و دخالت بیشتر اعضا در روند تصمیم گیری کمیته ی هماهنگی، این کمیته به شش منطقه ی شمال، جنوب، شرق، غرب، مرکز و منطقه ی تهران تقسیم می شود.

ماده 26- هر یک از مناطق فوق، بوسیله ی هیئت‌های اجرایی منطقه ی مورد نظر خود اداره  و سرپرستی می شوند. بالاترین رکن تشکیلاتی کمیته های مناطق، جلسات عمومی اعضای آن است که بر حسب شرایط و موقعیت منطقه، تعیین خواهد شد.

ماده 27- وظایف و اختیارات هیئت‌های اجرائی کمیته های مناطق، در مجموع متناسب با روح حاکم بر برنامه ها و ضوابط کمیته‌ هماهنگی، و عبار خواهد بود از: اداره و سرپرستی کلیه ی امور  این کمیته‌ها و نظارت بر حُسن اجرای آن ها، اعم از انتخاب هیئت های اجرایی مناطق، تنظیم نشست های جلسات عمومی اعضای آن، بررسی گزارش ها، اظهار نظرات و عملکرد اعضای این کمیته‌ها، بررسی وضعیت مالی آن‌ها و در صورت لزوم، عزل و جایگزینی کلیه ی اعضای هیئت اجرایی و یا تعدادی از آن ها و به ویژه رعایت بندها و موادی از اساسنامه ی کمیته ی هماهنگی، از جمله ماده ی 24 اساسنامه و تبصره‌هایی از مواد 28 و 31.

به طور مشخص:

1-     هیئت اجرائی کمیته‌های مناتق، برای اداره و سرپرستی منطقه‌ی یاد شده و فعالیت‌های مربوط به آن و نظارت بر حسن اجرای آن‌ها جلساتی را در هر ماه برگزار خواهد کرد. جلسات یاد شده با حضور حداقل دو سوم اعضای آن، رسمیت یافته و تصمیمات آن با اکثریت نصف بعلاوه‌ی یک آراء حاضرین رسمی و معتبر خواهد بود.

2-     هیئت اجرایی منتخب منطقه، در اولین جلسه‌ای که حداکثر تا بیست روز پس از قطعی شدن انتخابات تشکیل می‌شود، زیر مجموعه‌هایی به روال فعالیت هیئت اجرایی کمیته‌ی هماهنگی با نام کمیسیون ‌های منطقه تشکیل خواهد داد.

3-     هیئت اجرایی منتخب کمیته‌های مناطق، همچنین مکلف خواهند بود، تا حداقل یک ماه قبل از پایان دوره‌ی یکساله‌ی فعالیت‌های خود، اعضای کمیته‌های مناطق را از تاریخ تشکیل مجامع عمومی خود مطلع سازند و از آنان برای شرکت در جلسات یاد شده دعوت به عمل آورند.

تبصره:

انتشار نشریه و ایجاد سایت، تنها در حوزه‌ی اختیارات هیئت اجرائی کمیته‌ی هماهنگی خواهد بود.

فصل هفتم- بازرسان، طرز تشکیل، وظایف و اختیارات آن

ماده 28- کمیته ی هماهنگی در جهت پیشبرد هر چه بهتر و اصولی تر فعالیت های کارگری خویش، از طریق مجامع عمومی، تعداد 1 نفر را به عنوان بازرس اصلی و تعداد 1 نفر را به عنوان بازرس علی البدل، برای مدت یک سال انتخاب می نماید.

تبصره: انتخاب مجدد بازرسان بلامانع خواهد بود.

ماده 29- وظایف و اختیارات بازرس یا بازرسان کمیته عبارتند از:

1-   اقدام برای فراخوان و تشکیل مجامع عمومی- اعم از عادی یا فوق العاده- در صورت نیاز به تشکیل آن، مطابق تبصره ی یک ماده ی 15 و ماده ی 16 اساسنامه ی کمیته ی هماهنگی.

2-   رسیدگی به شکایات اعضاء و تهیه ی گزارش از آن ها، برای ارائه به هیئت اجرایی و یا مجامع عمومی.

3-   رسیدگی به گزارش های مالی کمیته و گواهی صحّت آن ها، جهت ارائه به مجامع عمومی.

4-   رسیدگی به دفاتر، اوراق و اسناد کمیته ی هماهنگی- اعم از اسناد مالی و...- و نظارت بر حفظ و نگهداری آن ها.

5-   تهیه و تنظیم گزارش از عملکرد بازرسان، هیئت اجرایی و یا تنی چند از اعضای آن و ارائه ی آن به مجامع عمومی کمیته ی هماهنگی.

فصل هشتم- امور مالی کمیته ی هماهنگی

ماده 30- هیئت اجرایی همچنین مکلف است حداکثر ظرف مدت یک ماه پس از انتخابات حسابی را با امضای مشترک 2 نفر (مسئول امور مالی و یکی از اعضای منتخب هیئت اجرایی) در یکی از بانک های کشور باز نموده و وجوه متعلق به کمیته ی هماهنگی را به حساب مورد نظر واریز نماید.

تبصره: برداشت از حساب بانکی کمیته ی هماهنگی، با امضای مسئول امور مالی کمیته و عضو منتخب هیئت اجرایی و همچنین مُهر کمیته معتبر خواهد بود.

ماده 31 مجموعه ی امور مالی کمیته ی هماهنگی و مسئولیت های آن برعهده ی مسئول مالی این کمیته می باشد. اهم وظایف و مسئولیت های آن عبارتند از:

1-   تهیه و تنظیم دفاتر مخصوص مالی و حفظ و نگهداری آن ها به نحو احسن.

2-   دریافت و جمع آوری حق عضویت اعضاء و کمک های مالی به کمیته ی هماهنگی، در قبال تحویل رسید به آن ها.

3-   رسیدگی و نظارت بر مجموعه ی عملکرد مالی کمیته.

4-   رسیدگی و نظارت بر کلیه ی اموال و دارایی های کمیته ی هماهنگی و حفظ وجوه و اسناد مالی این کمیته، و همچنین پیش بینی بودجه ی سال آتی و تسلیم آن به هیئت اجرایی و بازرسان کمیته.

5-   تهیه و تنظیم تراز مالی کمیته ی هماهنگی جهت ارائه به هیئت اجرایی و بازرسان کمیته.

6-   رسیدگی و نظارت بر اسناد و مدارک ارائه شده در مورد مجموعه دریافت‌ها و پرداخت‌ها، اعم از حق عضویت اعضاء و کمک های مالی به کمیته ی هماهنگی.

تبصره: مسئول امور مالی موظف است در هر مورد بنا به تقاضای بازرس یا بازرسان، کلیه ی دفاتر و اسناد مالی کمیته ی هماهنگی را برای رسیدگی در اختیار آنان قرار دهد.

 فصل نهم- انحلال

ماده 32- در صورتی که کمیته هماهنگی به هر دلیل منحل شود، اموال منقول و غیر منقول آن با رای اکثریت اعضاء صرف اهداف مشابه کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری خواهد شد.

ماده 33- این اساسنامه با یک مقدمه، 9 فصل، 33 ماده و 16 تبصره در مجمع عمومی مورخه ی 23/1/1387 کمیته ی هماهنگی به تصویب رسید. بدین وسیله اساسنامه ی قبلی این کمیته به تاریخ 25/1385 ملغی اعلام می گردد.