سخنی کوتاه با چند تن از دوستان کمیته هماهنگی

دوستان گرامی؛

اطلاع دارید که در مورخه18/8/86  به فراخوان هیات اجرائیه کمیته هماهنگی بعد از دوره‌ای طولانی و د رشرایط بغرنج و حاد امروزی و تحت فشارهای مختلف از اطراف و تهدیدهای جدید حتی به عمل در آمده، مجمع عمومی تشکیل گردید .انتظار میرفت بعد از این همه مدت مجمع عمومی بتواند به جدیت، دلسوزی واگاهی طبقاتی، اتحاد طبقاتی کارگران ایران وبه تبع بخش کوچکی از این طبقه که در کمیته هماهنگی گرد آمده و در نهایت با این شرایط سخت و با وجود انواع افکار تفرقه افکنانه که به صورتهای گوناگون در قبال کارگران و زحمت کشان صف آرایی کرده اند این کمیته با درک شرایط بتواند سهمی اندک وروزنه ای امیدوار کننده برای کارگران و فعالین کارگران باشد. با این حساب بایستی احساس مسئولیت بیشتری احساس کرد. بایستی به این مجمع که خود بدان رای داده ایم و تصمیمات آنرا عالی ترین تصمیم میدانیم و دانسته ایم، به صورت شایسته ای نگاه کرد. اما آیا با آن شیوه برخورد و نگرش، حق و وظیفه انسانی خود را در قبال این بخش از کارگران و فعالین کارگری را ادا نموده، آیا نمود یک انسان را با درک و اندیشه علمی ودیالکتیکی و انسانی به اثبات رسانده ایم ویا آیا میتوانیم این وظیفه را به انجام برسانیم، در این مجمع که مدتها با هم در غم وشادیها و پیروزی‌هایش همراه بودیم وظیفه انسانی خود را به نحو احسن انجام دادیم. راستی اگر ما بعد از این مدت با درکی آزاد اندیشانه در عرصه عمل این گذر را نتوانیم طی کنیم فردا برای دیگران چه پاسخی خواهیم داشت. گرچه مجمع نسبت به مجامع قبلی از حضور اکثریت اعضایش به دلایل مختلف محروم بود اما با این وصف تشکیل گردید، در ابتدا ریاست جلسه تعین و هیئت  اجرئیه گزارش و عملکرد خویش را به شفاهی اعلام نمود، که با نقد و برسی های  متفاوت از طرف مجمع و حتی خود اعضای هئیت  اجرائیه روبرو شد، زیرا انطور که شایسته مجمع باشد و انتظار می رفت  هیئت  اجرائیه بطور مکتوب و مفصل نتوانست  کار کرد نقاط مثبت و منفی کمیته هماهنگی و وضیعت  کنونی را تفسیرو توضیح دهد.  لزوما این مسئله  مورد نقد وبررسی  مجمع قرار گرفت، و مجمع بعد از بحث و گفتگوهای متفاوت به این واقف شد که لنگی عملکرد و معضلات اساسی در بحرانی است که از سوی دو طیف مجزا به کمیته هماهنگی  تحمیل  شده است و این کمیته را از انجام امور محوله باز داشته است. مجمع دریافت در پی این بحران و اختلاف نظر  تعدادی از اعضای هیئت اجرائیه به عمد در شرکت فعال و دخالتگری در امور  کوتاهی نموده‌اند و میشود  به راحتی انها را نام برد که در این نوشته مجال به پیگیری آن نیست، اما عمده  بحران بر می گردد به ارائه و رویکرد  جدید  در سبک  کار و فعالیت  کمیته  هماهنگی  و نهایتآ برای رفع معضلات  و سد راه کنونی  ارائه اساسنامه جدید  حول شرایط کنونی  فعالیت  کمیته هماهنگی  بود. دو اساسنامه پشنهادی ارائه شد ه  بود و در هر دوی آنها میتوان  تغییراتی  را مشاهده  نمود، قرار بر این شد که دو طرف  اختلاف  نظر، در مورد دو طرح پشنهادی اساسنامه‌ها با همدیگر به گفتگو و دیالوگ و بررسی نقطه نظرات همدیگر بپردازند. مجمع نیز در انتظار چنین  دیالوگی در مرحله اول با اولین اساسنامه پشنهادی از طرف سخنگو  و موافق آن آقای سلمان  روبرو  شد. آقای سلمان به جای توضیح  و تفسیر  نظرات  تئوری  و عملی خود طرف مقابل  را غیر جنبشی   و غیر کارگری !! معرفی  نموده و بعد  از چند دقیقه ای با تعریف و تمجید مشی خویش را کارگری و جنبشی دانسته که متاٌسفانه  فاقد دلایل علمی و تئوری و عملی مناسب بود. بعد از ایشان آقای محسن حکیمی نیز با اتکاء به همان شیوه  و با اکتفا به نظرات  خویش  بدون توجه به نظرات مجمع عمومی تاکید  بر خروج  خویش را از کمیته هماهنگی، تحت این باور و اندیشه که اگر اساسنامه پشنهادی من پذیرفته شود که دنباله اساسنامه قبلی است و پیرو آن خط مشی در کمیته هماهنگی  باقی  خواهم ماند؛!  در غیر این صورت  از کمیته هماهنگی خارج  خواهم شد که این مسئله  در صورت جلسه  مجمع نیز  موجود  است .          .

این شیوه بر خورد  آقای حکیمی و آقای سلمان  شوکی چند دقیقه ای  را بر  مجمع وارد کرد .  از آقای حکیمی پرسیده شد  چنانچه  اساسنامه  پشنهادی  شما مجال  نقد و بررسی مجمع قرار گیرد  و نقاط ضعف  و قوت آن  حذف یا تائید  و به رای مجمع ،تجدید نظر  نمائید . که نهایتاً  اقای حکیمی  در حضور  مجمع  و بدون توجه به  رای آن تکرار نمودند  که تنها وقتی می مانم  و از کمیته هماهنگی  خارج نخواهم شد که اساسنامه من مورد پذیرش واقع شود.اما همین سئوال نیز خطاب به ارئه دهنده ی اساسنامه پیشنهادی دیگر به نمایندگی آقای مقدم شد و از ایشان خواسته شد تا از طرف این طیف نظر خود را ارائه دهد،ایشان با صراحت اعلام نمودند که من پایبند به رأی مجمع بوده و مجمع میتواند اساسنامه رامورد مطالعه قرار داده وتصمیم خویش را اتخاذ نماید؛ ما نیز هماهنگ با رأی مجمع در کمیته هماهنگی حتی با تصویب اساسنامه آقای حکیمی با آنها خواهیم ماند و در کمیته هماهنگی باقی مانده و در ضمن نیز پیگیر نظرات خویش خواهیم بود. با توجه به برخورد وشیوه نگرش آقای حکیمی ، یکی از اعضای کمیته هماهنگی به صراحت نظرات ایشان را غیر دمکراتیک ،دیکتاتورمنشانه،ضد کارگری دانسته و ارائه چنین شیوه برخورد و اندیشه ای را نسبت به مجمع، یعنی نظرات ایشان را دلیل به عدم پذیرش نقد دانسته واین مفهوم را می رساند که مجمع بایستی تابع من باشد، این سئوال پیش می آید پس عالیترین رکن تصمیم گیری که خود تصویب نموده اید چه معنا مفهومی خواهد داشت؟ آیا همچنان که خود،اساسنامه قبلی را در چند بخش تغییر داده اید،این اساسنامه پیشنهادی نیز قابل تغییرویا نقد و بررسی نخواهد بود ؟ وچه بسا مجمع که عالیترین تصمیم گیرنده در کمیته هماهنگی است برای ساز وکارها وسبک وشیوه در این شرایط مفاد اساسنامه طرف دیگررابپذ یرد.

اینگونه شیوه تصمیم ونظریه شتابانه واکتفا به اینکه تنها شیوه درست فکر کردن من هستم به خود من زیان جدی خواهد رساند همچنان که تاریخاً این شیوه اندیشه، سکتاریستی ودیکتاتوری را بر خود تحمیل نموده است.

اما توضیحی کوتاه ضروری است، اینکه قبل از ارائه اساسنامه و توضیح وتفسیر آن ویا روبرو شدن با نقد و بررسی لازم، شتابانه مجمع را وادارکردن به تصمیم و تهدید به خروج خویش در صورت عدم پذیرش ، شایسته یک اندیشه علمی نیست و ما را از فرصتها ودانش بیشتر ونقد ونقد پذیری باز میدارد،دوستان عزیز هدف این است در این شرایط می توان همدیگر را تحمل نمود.زیرا نمی توان هیچکس را حتماً مثل هم پیدا نمود.و اما در بسیاری از مطالبات و منافع طبقاتی علی الخصوص در این شرایط بحرانی می توان دریافت و می توان متحدانه با همدیگر از این مطالبات انسانی مشترک دفاع نمود،در پی اصرار مجمع تا رسیدن به شرایط مطلوب جهت بررسی اساسنامه های پیشنهادی  فرجه یک ماهه داده شد تا اساسنامه ها مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته ونهایتاً مجمع رأی خویش را تصویب نماید. از دوستان عزیز نیز انتظار می رود در تصمیمات خویش تجدیدنظر نموده به رای مجمع واظهار نظرهای دیگران ونقاط مثبت ومنفی توجه کرد،وبه اتحاد طبقاتی وپیشبرد این امر همت گمارند.

" جمعی از فعالین کمیته هماهنگی "