گزارشات" فعالین کارگری شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه" از اعتصاب اخیر

 

 

اعتصاب اخیر از روز دوشنبه 16/2/1387 آغاز شد که تا روز شنبه 21/2/87 در محوطه ی شرکت به صورت یک نشست تجمع کردند که متأسفانه در این مدت هیچ مقام مسئولی در جمع کارگران حاضر به پاسخگویی نشد. تا این که خود کارگران تصمیم گرفتند در روز یکشنبه 22./2/87 در مقابل محوطه ی فرمانداری شهرستان شوش خود تجمع خود را ادامه دهند.

 روز چهارشنبه 25/2/87 قرار است فرماندار گزارش نهایی را از سفر خود به تهران و مذاکره با مسئولین، به کارگران بدهند. حالا قرار است فردا چهارشنبه تمام کارگران جلوی محوطه ی فرمانداری جمع شده، تا ببینند فرماندار چه می خواهد بگوید.

24/2/87

 

امروز، پنج شنبه برای پنجمین روز پی در پی تعداد زیادی از کارگران به همراه خانواده های شان مقابل فرمانداری شوش تجمع نموده و با سر دادن شعارهایی مانند کارگر هفت تپه، گرسنه ایم گرسنه- معیشت زندگی حق مسلم ماست- زیودار حیا کن، هفت تپه را رها کن.

منوچهر زیودار، همان مسئول حراست است که  500 هکتار از زمین های شرکت را به زیر کشت گندم برده و از این کار سود کلانی به جیب زده است. کارگران با این شعارها به طرف شهر راه افتادند که با ممانعت و ضرب و شتم نیروی انتظامی مواجه شدند. پلیس با باطوم کارگران را به شدت کتک زد و آن ها را تهدید به تیراندازی کرد و گفته شد: اگر ادامه بدهید به طرف شما شلیک خواهیم کرد. این مسئله باعث شد که کارگران روبروی فلکه ی ساعت در مرکز شهر توقف کردند. کارگران گفتند که روز شنبه تمام کارگران به اتفاق خانواده های شان مقابل فرمانداری جمع شده و به اعتراض خودشان ادامه خواهند داد.

26/2/1387

 

 

 

 

اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه که امروز هفتمین روز خود را می گذراند، ساعت 9 صبح حدود 1000 نفر از کارگران به همراه خانواده های شان روبروی فرمانداری شهرستان شوش تجمع کردند که پس از یک ساعت توقف سرانجام ساعت 10 صبح به طرف مرکز شهر به صورت راهپیمایی و دادن شعار به حرکت افتادند. شعارهایی مانند: مرگ بر ساعدی- مرگ بر شفیعی- مرگ بر زیودار- مرگ بر قاسمی- زیودار، قاسمی حیا کن- هفت تپه را رها کن. ساعدی حیا کن، شهر ما را رها کن.

پس از مدتی که کارگران با سر دادن این شعارها راه پیمایی کردند، ناگهان لباس شخصی ها و نیروی انتظامی اقدام به انداختن گاز اشک آور کردند این حمله برای دقایقی موجب توقف راه پیمایی شد. در ادامه نیروی انتظامی به ضرب و شتم کارگران و خانواده های شان پرداخت، که از بین خانواده ها، زنی طی درگیری با  پلیس بر روی زمین افتاد، کارگران با دیدن این صحنه خشمگین شدند و با نیروی انتظامی و لباس شخصی ها درگیر شدند و راه را باز کردند و بدین ترتیب راه پیمایی به سمت مرکز شهر ادامه پیدا کرد. مغازه داران با مشاهده ی راه پیمایی کارگران اقدام به بستن مغازه ها ی شان کردند. راه پیمایی تا میدان هفت تیر ادامه پیدا کرد، در همین حین یکی از کارگران به نام سید عزیز فاضل توسط اصابت گاز اشک آور بر زمین افتاد که به بیمارستان منتقل شد. کارگر هفت تپه،    گرسنه ایم گرسنه- معیشت زندگی حق مسلم ماست- زیودار حیا کن، هفت تپه را رها کن.

 

به امید موفقیت و پیروزی کارگران سراسر کشور

فعالین کارگری شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه

29/2/1387

 

تکثیر از:

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

 

گزارشی ازتجمع رانندگان تاکسی کرمانشاه

روز یکشنبه پانزدهم اردیبهشت،جمع کثیری از رانندگان تاکسی شهر کرمانشاه، که بیشتر آنها رانندگان تاکسی های دوگانه سوز بودند، در اعتراض به وضعیت کاری خود در میدان آزادی این شهر تجمع کردند.آنها از ساعت 9صبح در محل ایستگاه تاکسی این میدان، اتومبیل هایشان را متوقف کردند،طوری که در یکی از خیابانهای منتهی به ایستگاه، ترافیک سنگینی ایجاد شد.پس از آن حدود100 نفر ازراننده ها برای طرح مشکلات خود ،پیاده به طرف یکی ازساختمانهای شهرداری، که درآن حوالی قرار دارد، رفتند.

درآنجاراننده های تاکسی خواسته های خود را با نمایندگان فرمانداری کرمانشاه در میان گذاشتند.آ نها خواهان اضافه کردن 300 لیتر سهمیه بنزین شان بودند، که به بهانه دو گانه سوز بودن خودرو آنها ، ازسهمیه شان کم شده بود.علاوه بر این ،کم بودن کرایه ها،وجود ترافیک شهری ومشکلات دیگری را مطرح کردند.

بعد از یک ساعت گفتگو با معاون فرمانداری ، راننده های معترض موفق شدند که قول کوپن 300 لیتر بنزین را از آنها بگیرند. برای دیگرمشکلات راننده ها نیز، وعده پیگیری دادند.ساعت 11 رانندگان به تجمع خود پایان دادند. از بعد از ظهر هم،راننده های خودروهای دوگانه سوز کوپن هایشان را دریافت کردند وقرار شد ابتدای هر ماه ، آن را تحویل بگیرند.

 

 16/10/87

 

احضار دوباره دستگیر شدگان اول ماه مه سنندج به اداره اطلاعات

 

در حاشیه برگزاری مراسم اول ماه مه (روز جهانی کارگر) 1387 در سنندج، چهار نفر دستگیر شدند. سوسن رازانی، شیوا خیرآبادی، عبدالله نجار و غالب حسینی از جمله دستگیر شدگان هستند که در اداره اطلاعات مورد بازجویی قرار گرفته و سپس آنها را دادگاهی کردند.

 

لازم به ذکر است که که دادگاه، این چهار نفر را با قید وثیقه آزاد می‌کند.

 

امروز هفدهم اردیبهشت ماه اداره اطلاعات سنندج، دستگیر شدگان را مجددا احضار و آنها را مورد بازجویی قرار داده است.

 

ما ضمن محکوم کردن هر گونه برخورد پلیسی به دستگیر شدگان، خواهان پایان دادن به بازجویی آنان می‌باشیم.

 

 

کمیته دفاع از محمود صالحی

 

 

"اساسنامه ی کمیته‌ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری"

 

امروزه حق ایجاد، تشکل، امروزه یکی از بدیهی ترین و شناخته شده ترین حقوق مسلم کارگران در سراسر دنیاست. در دنیای امروز، کارگران تشکل های خود را با کسب اجازه از دولت ها ایجاد نمی کنند. آنان هر زمان که لازم ببینند به ایجاد تشکل های کارگری، بدون اجازه از دولت اقدام می نمایند و دولت ها نیز طبق استانداردهای جهانی تنها وظیفه دارند که آن تشکل ها را ثبت نموده و به رسمیت بشناسند.

دولت ایران اما به رغم عضویت در سازمان جهانی کار و با وجود مقاوله نامه های 87 و 98 در آن سازمان در ارتباط با آزادی ایجاد تشکل های مستقل کارگری(غیر دولتی و غیرکارفرمایی) همه جا در مقابل این مطالبه ی برحق کارگران مانع ایجاد می کند و با تمام توان در مقابل آن می ایستد. لذا در ایران، کارگران از حق داشتن تشکل های آزاد، مستقل و طبقاتی خویش محرومند.

با این وجود آنان نشان داده اند که حاضر نیستند تحت هر شرایطی از این سیاست ضد کارگری تبعیت نمایند. و هر کجا که بتوانند تشکل های مورد نظر خود را ایجاد خواهند کرد.

در همین رابطه و در راستای اصل پایه ای آزادی ایجاد هرگونه تشکل مستقل و طبقاتی کارگران، ما نیز به عنوان جمعی از کارگران و فعالان کارگری" کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" را ایجاد کرد ه ایم تا ضمن یاری به شکل گیری انواع تشکل های آزاد، مستقل و طبقاتی کارگران، از راه های گوناگون و استقبال از تشکل یابی آنان، به سهم خویش، در ایجاد ارتباط  و هماهنگی های لازم میان  تشکل های موجود، جهت یکپارچگی و وحدت جنبش کارگری، تا رسیدن به تشکل سراسری و طبقاتی کارگران، و دستیابی به اهداف مندرج در ماده‌ی 4 این اساسنامه تلاش و فعالیت نمائیم.

از نظر ما، مناسب ترین ساختار برای تشکل‌های کارگری، ساختار شورایی است. اما بر این باوریم که انواع دیگر تشکل های کارگری، مانند سندیکاها، کمیته ها، انجمن ها، و... مشروط بر این که وابسته به دولت و کارفرمایان نباشند، نیز می توانند در راستای یکپارچگی و وحدت جنبش کارگری مشارکت نموده با ساز و کار آن همراه و هم‌سو گردند.

 

 

فصل اول- نام و تعریف

 

ماده 1- نام این تشکل" کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" است که از این پس در این اساسنامه به اختصار" کمیته ی هماهنگی"  می‌شود.

ماده 2- کمیته ی هماهنگی، جمع متشکلی از کارگران و فعالان کارگری است که برای تحقق اهداف مندرج در ماده ی 4 این اساسنامه فعالیت و مبارزه می کند.

ماده 3- حوزه ی فعالیت کمیته ی هماهنگی در ارتباط با جنبش کارگری ایران می‌باشد.

 

 

 

 

فصل دوم- اهداف

 

ماده 4- کمیته ی هماهنگی، همراه با جنبش کارگری ایران، و در کنار بخش های مختلف این جنبش و تشکل های زیربط  و فعال در آن، برای حفظ حقوق و منافع کارگران و مزدبگیران تحت ستم، بهبود وضعیت زندگی و معیشت آنان، برابری حقوق زنان و مردان، لغو کار کودکان و به رسمیت شناختن حقوق انسانی آنان و سرانجام از میان برداشتن همه‌ی نابرابری‌های بشری و استثمار انسان از انسان که به نوبه خود رهایی از مصائب و مشقات زندگی بشری از قبیل بیکاری، فقر، بی حقوقی، اعتیاد، فساد و تن فروشی، سرکوب آزادی های مدنی و اجتماعی و... را به دنبال می آورد، فعالیت و مبارزه می کند، و اساساً به همین منظور تشکیل گردیده است. کمیته ی هماهنگی، به سهم خویش، در شرایط  موجود این اهداف را از راه های زیر پیگیری می کند:

1-4- بستر سازی و اشاعه ی فرهنگ و روحیه ی تشکل پذیری در میان کارگران از راه های مختلف از جمله تبلیغ، ترویج، آموزش و مساعدت به ایجاد تشکلهای فرهنگی، هنری، ورزشی و زنان کارگر در محلات و ... و همچنین تشکل های مستقل کارگری، در مراکز تولیدی و خدماتی کارگران و محلات و مراکز زندگی و نشو و نمای آنان، و در همین رابطه، گسترش این تشکل ها و فعالیت ها، از طریق ایجاد ارتباط و هماهنگی لازم میان آن ها و انتقال تجربیات و دستاوردهای مبارزات روزمره و تاریخی جنبش کارگری، در میان بخش ها و رشته های مختلف کارگری و حمایت از تحرکات و اعتراضات کارگران،از قبیل اعتصابات، تجمعات، راهپیمایی ها و اقدام به کنترل کارخانه ها به ویژه کارخانه ها و مراکز بحران زده ی تولیدی و خدماتی و نظایر آن ها.

2-4- فراهم نمودن زمینه های گذار از اشکال غیر علنی فعالیت، به  شکل های فعالیت علنی، متناسب با توازن قوای طبقاتی و همراه با درایت، شکیبایی و پختگی لازم، برای بسیج هر چه بیشتر توده ی کارگر، جهت یکپارچگی و وحدت در جنبش کارگری ایران، به انحا و طرق مختلف، از جمله ایجاد شرایط مساعد برای  فعالان کارگری صاحب نفوذ و مورد اعتماد کارگران، در عرصه ی علنی مبارزه ی طبقاتی و محیط‌های کار و زیست.

3-4-ارتابط با سایر جنشهای اجتماعی مانند جنبش زنان و دانشجویان، در جهت کمک به ایجاد تشکل‌های مستقل و مرتبط با این جنبش‌ها و حمایت موثر از آنان.

 

 

فصل سوم- عضویت و وظایف اعضاء

 

ماده 5- عضویت کلیه ی کارگران و فعالان کارگری در"کمتیه ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" آزاد است و هیچ کس را نمی توان  به قبول عضویت در آن مجبور و یا از قبول آن منع کرد.

ماده 6- هر کارگر یا فعال کارگری که اساسنامه ی کمیته ی هماهنگی را بپذیرد، حق عضویت بپردازد و متعهد شود که برای تحقق اهداف آن مبارزه کند، می تواند به عضویت کمیته ی هماهنگی درآید.

تبصره 1:کسی که عضویت کمیته ی هماهنگی را می پذیرد، متعهد می شود که در قبال مسئولیت ها و وظایف محوله پاسخگو باشد.

تبصره 2: اعضای کمیته‌ی هماهنگی در شرایط موجود از محدوده‌ی جغرافیایی ایران عضو گیری می‌شوند.

 

ماده 7- تمام اعضای کمیته ی هماهنگی می توانند در جلسات عمومی آن شرکت کنند و در تمام تصمیم گیری های آن نقش داشته باشند، انتخاب کنند و انتخاب شوند. همه ی اعضای کمیته ی هماهنگی از حق رأی مساوی برخوردارند.

ماده 8- کمیته ی هماهنگی خود را موظف می داند که از هر کارگر یا فعال کارگری که در جریان مبارزه برای احقاق حقوق کارگران و به کرسی نشاندن خواست ها و مطالبات آنان از کار اخراج یا بازداشت شده باشند، اعم از این که عضو کمیته ی هماهنگی باشند یا نباشند، به تناسب توان و مقدورات خویش دفاع نماید. این دفاع باید حتی المقدور تلاش کمیته برای بازگشت به کار کارگر اخراج شده و یا آزادی از زندان کارگران و فعالان کارگری زندانی را از راه های مختلف، از جمله بسیج کارگران برای حمایت از آن ها، جلب پشتیبانی کارگری سازمان های کارگری جهانی، شکایت به نهادهای حقوقی داخلی و بین المللی، گرفتن وکیل برای آنان و نیز کمک به خانواده های شان را از جوانب مختلف در بر بگیرد.

ماده 9- اعضای کمیته ی هماهنگی موظفند به طور منظم در جلسات عمومی آن شرکت کنند و هر ماه حق عضویت بپردازند.

تبصره: چنان چه هر یک از اعضاء بدون عذر موجه در جلسات عمومی آن شرکت نکند و یا حق عضویت نپردازد در مرتبه ی اول به آن ها تذکر داده می شود. و در صورتی که بدون عذر موجه برای بار دوم در جلسه ی عمومی شرکت نکند  و یا حق عضویت نپردازد، عضویت آنان لغو می شود. پذیرش مجدد عضویت این افراد مستلزم تأیید و تصویب اکثریت نسبی اعضای کمیته ی هماهنگی می باشد.

ماده 10- هر عضو کمیته ی هماهنگی حق دارد در هر زمان، به صلاحدید خود استعفا دهد و آن را آزادانه به اطلاع کمیته برساند.

ماده 11- هرگاه به تشخیص دو سوم اعضای کمیته ی هماهنگی، عضوی فاقد شرایط عضویت شده باشد، عضویت وی لغو می شود. در صورت وقوع چنین امری، شخص مورد نظر حق دفاع از خود را در بالاترین رکن تشکیلاتی این کمیته- مجمع عمومی- دارا خواهد بود.

 

فصل چهارم- ارکان تشکیلاتی

 

ماده 12- ارکان تشکیلاتی کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری عبارتند از: 1- مجمع عمومی 2- هیئت اجرائی 3-  بازرسان.

ماده 13- مجمع عمومی، عالی ترین رکن تشکیلاتی کمیته ی هماهنگی و به این اعتبار مهم ترین مرجع تصمیم گیری آن به شمار می رود. مجمع عمومی به دو شکل عادی و فوق العاده برگزار می گردد.

ماده 14- مجمع عمومی عادی به روال معمول، در پایان یک دوره ی یکساله ی فعالیت کمیته ی هماهنگی تشکیل شده و وظایف و اختیارات ذیل را بر عهده دارد:

1-   برنامه ریزی و تعیین خط مشی کلی و سالانه ی کمیته، در فاصله ی بین دو مجمع عمومی عادی.

2-   تصویب اساسنامه ی کمیته ی هماهنگی و اصلاح یا تغییر کلیات یا بندهایی از آن، در مواقع ضروری.

3-  بررسی گزارشات، اظهار نظرات و مجموعه ی عملکرد هیئت اجرایی، بازرس یا بازرسان کمیته، و دیگر اعضای آن، و اتخاذ تصمیمات مقتضی در این رابطه.

4-   انتخاب هیئت اجرایی و بازرس یا بازرسان کمیته.

5-   بررسی  وضعیت مالی کمیته ی هماهنگی و تصویب تراز مالی آن.

6-   تعیین نشریه و ایجاد سایت، به منظور درج نوشته ها و مقالات کمیته ی هماهنگی در آن.

7-   تعیین میزان حق عضویت ماهانه ی اعضای کمیته ی هماهنگی.

 

ماده 15- جلسات مجمع عمومی عادی، با حضور نصف بعلاوه ی یک اعضای کمیته رسمیت خواهد یافت. در صورتی که نشست سالانه(عادی)،برای بار اول به حد نصاب لازم- نصف به اضافه ی یک- نرسد، جلسه ی بعدی آن، با فاصله ی 60 روز تشکیل، و این بار با حضور حداقل یک سوم اعضای کمیته ی هماهنگی رسمیت خواهد داشت. تصمیمات این نشست نیز با حضور اکثریت نسبی اعضای حاضر در جلسه، رسمی خواهد بود.

تبصره: در صورتی که هیئت اجرایی کمیته ی هماهنگی، از دعوت اعضا برای برگزاری نشست مجمع عمومی عادی یا سالانه ی کمیته، در حول و حوش موعد مقرر، استنکاف ورزد، این مجمع می تواند به دعوت بازرس یا بازرسان کمیته، و یا یک سوم از اعضای آن، تشکیل گردد.

ماده 16- مجمع عمومی فوق العاده:

این مجمع در صورت نیاز، بنا به دعوت هیئت اجرایی، بازرسان و یا یک سوم از اعضای  کمیته ی هماهنگی، در رابطه با حل فوری و عاجل مشکل یا مشکلاتی که بوضوح سیر طبیعی و منطقی حرکت این کمیته را دچار کم تحرکی یا اخلال نموده است تشکیل می گردد. بنابراین، مجمع عمومی فوق العاده پس از تشکیل، بطور طبیعی می بایست موضوع یا موضوعاتی را که در واقع موجبات اصلی فراخوان جلسه یا جلسات این مجمع را فراهم نموده است در دستور کار خود قرار داده و بیشترین وقت جلسه را به آن اختصاص دهد. علاوه بر این، مجمع عمومی فوق العاده می تواند در خصوص مسایل و موضوعات ذیل نیز اتخاذ تصمیم نماید.

1-  بررسی اظهار نظرات، گزارشات و مجموعه ی عملکرد هیئت اجرایی، بازرس یا بازرسان کمیته و دیگر اعضای آن،و اتخاذ تصمیم در مورد تمامی آن موارد.

2-   اصلاح و تغییر کلیات و یا بندهایی از اساسنامه ی کمیته ی هماهنگی، برحسب ضرورت.

3-   عزل کلیه ی اعضای هیئت اجرایی و یا تعدادی از آن ها.

4-   عزل بازرس یا بازرسان کمیته.

5-   ترمیم یا جایگزینی اعضای هیئت اجرایی و بازرسان کمیته، در صورت نیاز.

6-   تأیید و یا تغییر احتمالی میزان حق عضویت ماهیانه ی اعضا.

7-   تأیید یا تصویب همکاری با دیگر تشکل های کارگری(به اشکال مختلف) و یا پایان دادن به همکاری با آنان.

8-   انحلال کمیته ی هماهنگی و انتخاب هیئتی برای پیگری و به فرجام رساندن کار.

 

ماده 17- جلسات مجمع عمومی فوق العاده با حضور حداقل دو سوم اعضای کمیته ی هماهنگی، رسمیت می یابد و تصمیمات آن نیز با حداقل دو سوم آراء حاضر رسمی و نافذ خواهد بود.

تبصره: چنان چه نشست مجمع عمومی فوق العاده، برای بار اول به حد نصاب لازم نرسد، جلسه ی بعدی به فاصله ی 60 روز تشکیل و با حضور حداقل نصف بعلاوه ی یک اعضا رسمیت خواهد یافت. تصمیمات این نشست (نشست دوم) نیز با اکثریت حداقل دو سوم آراء اعضای حاضر در جلسه، معتبر و نافذ خواهد بود.

ماده 18- اخذ رأی در مجامع عمومی، به جز در مواردی که در اساسنامه پیش بینی شده است، با تصمیم اکثریت نسبی اعضای حاضر در جلسه، به صورت مخفی و یا علنی خواهد بود.

ماده 19- اعضایی که به دلایل مختلف نمی توانند در مجامع عمومی شرکت کنند، می توانند نمایندگی خود را کتباً به عضو دیگری واگذار نمایند.

 

تبصره: هر یک از اعضای حاضر در مجمع، تنها می تواند نمایندگی یک نفر از اعضای غایب را بپذیرد. عضو حاضر در مجمع می بایست نامه ی کتبی عضو غایب را در اولین فرصت به هیئت رئیسه ی مجمع تحویل دهد.

ماده 20- انتخاب اعضای هیئت اجرایی و بازرس یا بازرسان کمیته، با رأی مخفی  صورت خواهد گرفت.

ماده 21- ترتیب اداره ی جلسات مجامع عمومی:

1-  مجامع عمومی توسط هیئت رئیسه ای مرکب از: یک رئیس، دو منشی و دو نفر ناظر اداره می شود. این اشخاص از بین اعضای حاضر در جلسه، با اکثریت آراء انتخاب می شوند.

2-  هرگاه شُور و اخذ تصمیم در خصوص یکی از موضوعات مهم و اصلی مجمع خاتمه نیابد و تصمیم گیری و اخذ نتیجه در آن مورد از اهمیت ویژه و عاجلی برخوردار باشد،در این صورت هیئت رئیسه ی مجمع می تواند با تأیید و تصویب اعضاء حاضر در جلسه، ادامه ی کار را به نشست بعد ی مجمع که حداکثر تا یک ماه پس از نشست اول تشکیل خواهد شد، موکول نماید و در جلسه ی مورد نظر، کار را به اتمام برساند. حدنصاب لازم برای رسمیت یافتن جلسه ی بعدی مجمع، همان حد نصاب جلسه ی قبل خواهد بود.

3-  از مذاکرات و تصمیمات مجامع عمومی صورت جلسه ای توسط منشیان جلسه تنظیم و به امضای هیئت رئیسه خواهد رسید.

4-  تمامی صورت جلسات، لیست اسامی اعضای حاضر در مجمع، اعلام نتایج انتخابات و تأیید صحت آن ها نیز باید به امضای هیئت رئیسه ی مجمع برسد.

5-  مجامع عمومی، در واقع نماینده ی قانونی کلیه ی اعضای کمیته ی هماهنگی می باشند و تصمیمات آن در مورد همه ی اعضای کمیته، اعم از حاضرین یا غائبین در جلسات مجمع نافذ و معتبر خواهد بود.

 

 

 فصل پنجم- هیئت اجرایی، طرز تشکیل، وظایف و اختیارات

 

ماده 22- هیئت اجرایی، پس از مجامع عمومی، بالاترین نهاد تصمیم گیری کمیته ی هماهنگی است، که بر همین اساس کلیه ی امور و فعالیت های مربوط به این کمیته را، در رابطه با مسایل جنبش کارگری، در فاصله ی بین دو مجمع عمومی عادی، براساس مُفاد اساسنامه و تصمیمات متخذه از جانب مجامع عمومی عادی و فوق العاده اداره و سرپرستی می نماید.

ماده 23- تعداد اعضای اصلی هیئت اجرایی در شرایط حاضر9 نفر و تعداد اعضای علی البدل آن 2 نفر می باشند که برای مدت یک سال، از میان اعضای کمیته ی هماهنگی، در مجامع عمومی، انتخاب می شوند.

تبصره1: تعداد اعضای هیئت اجرایی می تواند تحت اوضاع و موقعیت های متفاوت تغییر کند.

ماده 24- وظایف هیئت اجرایی کمیته ی هماهنگی به شرح زیر می باشد:

1-   هیئت اجرایی کمیته ی هماهنگی، برای اداره  و سرپرستی کلیه ی امور و فعالیت های مربوط به این کمیته و نظارت بر حٌسن اجرای آن، جلساتی را در هر ماه برگزار خواهد کرد. جلسات هیئت اجرایی با حضور حداقل دو سوم اعضای آن، رسمیت یافته و تصمیمات آن با اکثریت نصف بعلاوه ی یک آراء حاضر، رسمی و معتبر خواهد بود.

تبصره: این هیئت همچنین به منظور هماهنگی بیشتر در بخشهای مختلف فعالیتهای این کمیته، و نظارت بر حسن اجرای آنها، هر فصل یکبار جلساتی را با حضور نمایندگان کمیته‌های مناطق برگزار خواهد کرد.

2-   اداره ی نشریه ی کمیته ی هماهنگی.

3-   تصمیم به همکاری با دیگر تشکل های کارگری- به اشکال و صور مختلف- و یا پایان دادن به همکاری با آنان.

4-   هیئت اجرایی همچنین از میان اعضای خود فردی را تحت عنوان سخنگوی کمیته ی هماهنگی، با وظیفه ی اعلام مواضع این کمیته، در چهارچوب اسناد پایه ای و مصوبات جلسات مجامع عمومی عادی و فوق العاده ی آن، انتخاب می کند.

5-   هیئت اجرایی منتخب، در اولین جلسه ای که حداکثر تا بیست روز پس از قطعی شدن انتخابات تشکیل می شود، زیر مجموعه هایی با نام کمیسیون (مثل کمیسیون ارتباطات، کمیسیون تبلیغات و انتشارات، کمیسیون تشکیلات، کمیسیون آموزش، کمیسیون زنان  و... )تشکیل و مسئولین آن ها را برای انجام فعالیت های معین انتخاب می کند. مسئولین هر یک از این کمیسیون ها نیز موظفند که هر ماه گزارشی از فعالیت های خود را کتباً به هیئت اجرایی کمیته ی هماهنگی ارائه دهند.

6-   هیئت اجرایی منتخب کمیته ی هماهنگی همچنین مکلف است تا حداقل یک ماه قبل از پایان دوره ی یکساله ی فعالیت خود، اعضای این کمیته را از تاریخ تشکیل جلسات مجامع عمومی-اعم از مجامع عمومی عادی یا فوق العاده- مطلع سازد و از آنان برای شرکت در جلسات یاد شده دعوت به عمل آورد.

تبصره1- انتخاب مجدد اعضای هیئت اجرایی، برای دوره های مختلف، بلامانع خواهد بود.

تبصره 2- تا تعیین هیئت اجرایی جدید، کلیه ی مسئولیت های کمیته، بر عهده ی اعضای هیئت اجرایی قبلی خواهد بود.

تبصره 3- غیبت اعضای هیئت اجرایی، در دو جلسه ی متوالی، یا چهار جلسه ی متناوب، بدون عذر موجه، موجبات لغو عضویت عضو مورد نظر را از هیئت اجرایی کمیته ی هماهنگی خواهد کرد. در صورت وقوع چنین اتفاقی، اعضای علی البدل هیئت اجرایی می توانند به نسبت بیشترین آرایی که در مجمع عمومی کسب کرده اند، به ترتیب جایگزین عضو یا اعضای لغو عضویت شده در هیئت اجرایی گردند.

تبصره 4- تشخیص موجه یا غیر موجه بودن غیبت عضو یا اعضای غایب، بر عهده ی هیئت اجرایی خواهد بود.

 

 

فصل ششم- کمیته های مناطق

 

ماده 25- برای تأثیرگذاری و دخالت بیشتر اعضا در روند تصمیم گیری کمیته ی هماهنگی، این کمیته به شش منطقه ی شمال، جنوب، شرق، غرب، مرکز و منطقه ی تهران تقسیم می شود.

ماده 26- هر یک از مناطق فوق، بوسیله ی هیئت‌های اجرایی منطقه ی مورد نظر خود اداره  و سرپرستی می شوند. بالاترین رکن تشکیلاتی کمیته های مناطق، جلسات عمومی اعضای آن است که بر حسب شرایط و موقعیت منطقه، تعیین خواهد شد.

ماده 27- وظایف و اختیارات هیئت‌های اجرائی کمیته های مناطق، در مجموع متناسب با روح حاکم بر برنامه ها و ضوابط کمیته‌ هماهنگی، و عبار خواهد بود از: اداره و سرپرستی کلیه ی امور  این کمیته‌ها و نظارت بر حُسن اجرای آن ها، اعم از انتخاب هیئت های اجرایی مناطق، تنظیم نشست های جلسات عمومی اعضای آن، بررسی گزارش ها، اظهار نظرات و عملکرد اعضای این کمیته‌ها، بررسی وضعیت مالی آن‌ها و در صورت لزوم، عزل و جایگزینی کلیه ی اعضای هیئت اجرایی و یا تعدادی از آن ها و به ویژه رعایت بندها و موادی از اساسنامه ی کمیته ی هماهنگی، از جمله ماده ی 24 اساسنامه و تبصره‌هایی از مواد 28 و 31.

به طور مشخص:

1-     هیئت اجرائی کمیته‌های مناتق، برای اداره و سرپرستی منطقه‌ی یاد شده و فعالیت‌های مربوط به آن و نظارت بر حسن اجرای آن‌ها جلساتی را در هر ماه برگزار خواهد کرد. جلسات یاد شده با حضور حداقل دو سوم اعضای آن، رسمیت یافته و تصمیمات آن با اکثریت نصف بعلاوه‌ی یک آراء حاضرین رسمی و معتبر خواهد بود.

2-     هیئت اجرایی منتخب منطقه، در اولین جلسه‌ای که حداکثر تا بیست روز پس از قطعی شدن انتخابات تشکیل می‌شود، زیر مجموعه‌هایی به روال فعالیت هیئت اجرایی کمیته‌ی هماهنگی با نام کمیسیون ‌های منطقه تشکیل خواهد داد.

3-     هیئت اجرایی منتخب کمیته‌های مناطق، همچنین مکلف خواهند بود، تا حداقل یک ماه قبل از پایان دوره‌ی یکساله‌ی فعالیت‌های خود، اعضای کمیته‌های مناطق را از تاریخ تشکیل مجامع عمومی خود مطلع سازند و از آنان برای شرکت در جلسات یاد شده دعوت به عمل آورند.

تبصره:

انتشار نشریه و ایجاد سایت، تنها در حوزه‌ی اختیارات هیئت اجرائی کمیته‌ی هماهنگی خواهد بود.

 

 

فصل هفتم- بازرسان، طرز تشکیل، وظایف و اختیارات آن

 

ماده 28- کمیته ی هماهنگی در جهت پیشبرد هر چه بهتر و اصولی تر فعالیت های کارگری خویش، از طریق مجامع عمومی، تعداد 1 نفر را به عنوان بازرس اصلی و تعداد 1 نفر را به عنوان بازرس علی البدل، برای مدت یک سال انتخاب می نماید.

تبصره: انتخاب مجدد بازرسان بلامانع خواهد بود.

ماده 29- وظایف و اختیارات بازرس یا بازرسان کمیته عبارتند از:

1-   اقدام برای فراخوان و تشکیل مجامع عمومی- اعم از عادی یا فوق العاده- در صورت نیاز به تشکیل آن، مطابق تبصره ی یک ماده ی 15 و ماده ی 16 اساسنامه ی کمیته ی هماهنگی.

2-   رسیدگی به شکایات اعضاء و تهیه ی گزارش از آن ها، برای ارائه به هیئت اجرایی و یا مجامع عمومی.

3-   رسیدگی به گزارش های مالی کمیته و گواهی صحّت آن ها، جهت ارائه به مجامع عمومی.

4-   رسیدگی به دفاتر، اوراق و اسناد کمیته ی هماهنگی- اعم از اسناد مالی و...- و نظارت بر حفظ و نگهداری آن ها.

5-   تهیه و تنظیم گزارش از عملکرد بازرسان، هیئت اجرایی و یا تنی چند از اعضای آن و ارائه ی آن به مجامع عمومی کمیته ی هماهنگی.

 

 

 

فصل هشتم- امور مالی کمیته ی هماهنگی

 

ماده 30- هیئت اجرایی همچنین مکلف است حداکثر ظرف مدت یک ماه پس از انتخابات حسابی را با امضای مشترک 2 نفر (مسئول امور مالی و یکی از اعضای منتخب هیئت اجرایی) در یکی از بانک های کشور باز نموده و وجوه متعلق به کمیته ی هماهنگی را به حساب مورد نظر واریز نماید.

تبصره: برداشت از حساب بانکی کمیته ی هماهنگی، با امضای مسئول امور مالی کمیته و عضو منتخب هیئت اجرایی و همچنین مُهر کمیته معتبر خواهد بود.

ماده 31 مجموعه ی امور مالی کمیته ی هماهنگی و مسئولیت های آن برعهده ی مسئول مالی این کمیته می باشد. اهم وظایف و مسئولیت های آن عبارتند از:

1-   تهیه و تنظیم دفاتر مخصوص مالی و حفظ و نگهداری آن ها به نحو احسن.

2-   دریافت و جمع آوری حق عضویت اعضاء و کمک های مالی به کمیته ی هماهنگی، در قبال تحویل رسید به آن ها.

3-   رسیدگی و نظارت بر مجموعه ی عملکرد مالی کمیته.

4-   رسیدگی و نظارت بر کلیه ی اموال و دارایی های کمیته ی هماهنگی و حفظ وجوه و اسناد مالی این کمیته، و همچنین پیش بینی بودجه ی سال آتی و تسلیم آن به هیئت اجرایی و بازرسان کمیته.

5-   تهیه و تنظیم تراز مالی کمیته ی هماهنگی جهت ارائه به هیئت اجرایی و بازرسان کمیته.

6-   رسیدگی و نظارت بر اسناد و مدارک ارائه شده در مورد مجموعه دریافت‌ها و پرداخت‌ها، اعم از حق عضویت اعضاء و کمک های مالی به کمیته ی هماهنگی.

تبصره: مسئول امور مالی موظف است در هر مورد بنا به تقاضای بازرس یا بازرسان، کلیه ی دفاتر و اسناد مالی کمیته ی هماهنگی را برای رسیدگی در اختیار آنان قرار دهد.

 

 فصل نهم- انحلال

 

 

ماده 32- در صورتی که کمیته هماهنگی به هر دلیل منحل شود، اموال منقول و غیر منقول آن با رای اکثریت اعضاء صرف اهداف مشابه کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری خواهد شد.

ماده 33- این اساسنامه با یک مقدمه، 9 فصل، 33 ماده و 16 تبصره در مجمع عمومی مورخه ی 23/1/1387 کمیته ی هماهنگی به تصویب رسید. بدین وسیله اساسنامه ی قبلی این کمیته به تاریخ 25/1385 ملغی اعلام می گردد.

گزارش مجمع عمومی "کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری"

 

در تاریخ 23/1/1387 مجمع عمومی کمیته هماهنگی... با حضور حدود 100 نفر از اعضا و مهمانان برگزار گردید. تعدادی از اعضا نیز که به دلایلی نتوانسته بودند در مجمع شرکت کنند با دادن وکالت به بعضی از اعضاء بطور غیر مستقیم در مجمع شرکت داشتند.

ابتدا مجمع با یک دقیقه سکوت به یاد جانباختگان راه آزادی طبقه کارگر و سپس تبریک به مناسبت آزادی محمود صالحی، با تاکید بر نقش ارزنده‌ی "کمیته دفاع از محمود صالحی"، شروع بکار نمود و سپس مباحث زیر به ترتیب در دستور کار قرار گرفت:

 

1- گزارش هیئت اجرائی و بحث در مورد آن

2- سازماندهی جدید و بحران کمیته هماهنگی...

3- بحث در مورد اساسنامه پیشنهادی

4- انتخاب هیئت اجرائی جدید

 

سپس، گزارش هیئت اجرائی توسط یکی از اعضای آن به مجمع داده شد. در این رابطه نقاط قوت و ضعف هیئت اجرائی مورد بحث قرار گرفت تا در آینده از این تجربیات استفاده شود. بطور کلی شرکت فعال کمیته هماهنگی در شورای همکاری، فعالیت در راستای برگزاری مراسم اول ماه مه سال گذشته، فعالیت و تلاش برای پایان دادن به بحران کمیته هماهنگی از جمله نقاط قوت هیئت اجرائی بود که به آن اشاره شد، در این گزارش هم چنین با اشاره به شرکت اعضاء در برخی از اعتراضات کارگری، کم کاری و ضعف کمیته در کمک به ایجاد تشکلهای کارگری از جمله نقاط ضعفی بود که مورد اشاره قرار گرفت. حاضرین پس از استماع جمعبندی و گزارش مختصر هیئت اجرائی، آن را مورد انتقاد قرار داده و بعضی از اعضاء با اشاره به طولانی شدن مباحث جاری در کمیته، پرداختن به چنین مباحثی را جزو دستاوردهای کمیته دانسته، چرا که طرح آن مباحث موجب مرزبندی با نگاه انحرافی در کمیته هماهنگی شد. اما ادامه‌ی بیش از حد بحران و تاخیر در برگزاری مجمع عمومی باعث شد تا نیروی کمیته هماهنگی تا حدود زیادی گرفته شود و نتواند جایگاه واقعی خود را در جنبش کارگری داشته باشد. بعضی از اعضاء نیز بر غیر ضروری بودن و طولانی شدن مباحث معترض بودند و بر ضرورت قرار گرفتن کمیته هماهنگی در بطن جنبش کارگری تاکید داشتند.

بسیاری از اعضاء بر این مسئله که می‌بایست بحران را تمام شده دانست و بجای پرداختن به مجادلات فکری، با اعضایی که عملا از کمیته هماهنگی خارج شده‌اند، بر ضرورت حضور در اعتراضات کارگری در راستای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری تاکید داشتند.

 

اعضاء بر ضد سرمایه‌داری بودن تشکل تاکید داشته و تعبیر غلط اعضای خارج شده از کمیته را مورد نقد قرار داده و در حد زمان ممکن به آن پرداختند. هم چنین تفاوت کمیته هماهنگی با احزاب و تشکلهای رفرمیستی از جانب بعضی از رفقا مطرح و توضیح داده شد و در مورد اینکه کمیته هماهنگی چگونه باید در راستای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری فعالیت نماید و این مسئله را بطور واقعی و عملی در دستور کار خود قرار دهد در جمع حاضرین بحث شد.

 

با توجه به بحران داخلی کمیته‌ی هماهنگی و عدم اتخاذ سیاستی مبنی بر پذیرش تقاضای عضویت در کمیته، مجمع تصمیم گرفت، با رفع بحران و تصویب اساسنامه‌ی پیشنهادی، در جهت پذیرش اعضای جدید از تمام ظرفیت هایش در راستای اهداف جنبش کارگری و تشکل پذیری آن استفاده نماید. با این توضیح که کمیته هماهنگی، باید هم چنان موقعیت خود را به عنوان تشکلی بستر ساز برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری حفظ نماید.

در مورد اساسنامه پیشنهادی ابتدا در رابطه با تغییر نام کمیته هماهنگی که در این اساسنامه آمده بود بحث شد. اساسنامه پیشنهادی نام "کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری" را به "کمیته هاهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری" تغییر داده بود، و دلیل آن را تاکیدی بر این امر می‌دانست که، کمیته هماهنگی نمیخواهد با برخورد از بالا و به جای تشکلهای کارگری فعالیت نماید، بلکه در راستای ایجاد آن می‌تواند و باید به تشکل پذیری کارگران کمک نماید. هم چنین در ادامه‌ی مباحث مربوط به نام کمیته‌ی هماهنگی، تعدادی از اعضاء از تغییر این نام در اساسنامه‌ی پیشنهادی دفاع کردند، اعضای مذکور با تاکید بر این که ایجاد تشکل کارگری با مشارکت محوری و موثر خود کارگران امکان پذیر است، بر این نکته تاکید داشتند که: نام کمیته‌ی هماهنگی نباید به صورتی باشد که تداعی کننده‌ی ایجاد تشکل کارگری توسط این کمیته تلقی شود.

اعضاء در دفاع از تغییرات مزبور خواهان تغییر نام کمیته از "کمیته هماهنگی برای- ایجاد تشکل کارگری-" به " کمیته‌ی هماهنگی- برای کمک به ایجاد تشکل ‌های کارگری- شدند، این تغییر نام با رای اکثریت اعضا به تصویب رسید.

 

در ادامه‌ی مباحث، حول تغییرات اساسنامه‌‌ای، تعدادی از اعضاء با اشاره به خلاء فعالیت‌های مربوط به زنان کارگر، پیشنهاد تشکیل کمیسیون زنان را مطرح نموده و خواهان قرار گرفتن این کمیسیون در ساختار کمیته‌ی هماهنگی شدند. این پیشنهاد مورد استقبال اعضای حاضر قرار گرفت. هم چنین پیشنهاد  ایجاد کمیته‌ای برای هر استان از طرف اعضا رد شد.

 

اساسنامه پیشنهادی پس از بحث و بررسی و اصلاحات لازم به تصویب مجمع رسید. این مجمع در ادامه با انتخاب اعضای هیئت اجرائی اصلی و علی‌البدل و بازرسین در یک فضای صمیمی و با امید به پیروزی جنبش کارگری به کار خود پایان داد.